Historia Peru

Najstarsze ślady obecności człowieka na peruwiańskiej ziemi sięgają 1800 lat p.n.e. Pierwsi mieszkańcy tych terenów, podobnie jak innych, trudnili się myślistwem i zbieractwem. Byli koczownikami, stopniowo jednak przechodzili na osiadły tryb życia.
Początek nowego okresu zwiastował rozwój kultur regionalnych. Najważniejszymi spośród nich były Mochica na północy i Nazca na południu. Pierwsza pozostawiła po sobie monumentalnej wielkości budowle w kształcie piramid, ogromne grobowce oraz fragmenty systemów nawadniających. Z kolei Nazca pozostawiła fascynujące i tajemnicze gigantyczne linie przecinające płaskowyż. Tworzą one ogromne geometryczne wzory, zarysy postaci zwierząt i ludzi, widoczne jedynie z lotu ptaka. Okres między 1200, a 1400 r n.e był w Peru epoką tworzenia państw - miast. Wówczas to powstały liczne małe królestwa, z których najbardziej znaczące to Chimu z olbrzymim miastem Chan Chan, Chachapoyas z Kuelap, Chancay oraz Ica-Chincha.
W XVw jedno z nich rozpoczęło ekspansję i podbój militarny, tworząc tym samym wielkie i bogate imperium Inków. Inkowie, czciciele Słońca stworzyli wówczas fascynująca po dziś dzień kulturę, pozostawiając po sobie monumentalne budowle kompleksów świątynnych i pałacowych jak Machu Picchu, Pachacamac i Pisca. Budowano także obronne twierdze. Państwo Inków w swej potędze istniało jednie 100 lat, mimo iż nie pozostawiło żadnych zapisanych świadectw, uczonym antropologom i archeologom udało się opisać ich wspaniały świat. Najazd hiszpańskiej konkwisty zaprzepaścił dziedzictwo kultury Inków, a żądza złota sprawiła, że podbój Peru przez Hiszpanów stał się jednym z najkrwawszych epizodów w historii człowieka. Pierwszym konkwistadorem był Francisco Pizzaro, który po raz pierwszy przybył tutaj w 1528 roku. W zderzeniu z bogactwem kraju apetyt Pizzara wzrósł tak bardzo, że w 1532 zorganizował krwawą wyprawę i zabicie władcy Inków - Atahualpy. Rozpoczęła się wtedy wieloletnia wojna inkasko - hiszpańska. Jej efektem była całkowita zagłada kultury Inków. Zaczęto ich niewolniczo wykorzystywać do pracy w kopalniach i na plantacjach. Hiszpanie przywieźli ze sobą choroby takie jak np. grypa, na które Indianie byli zupełnie nieodporni. W 1535 roku Pizzaro założył nową stolicę Limę, a wicekrólestwo Peru nazwano Nową Kastylią. Przez kolejne trzy wieki Peru traktowano jako kopalnię złota, zasobny skarbiec Hiszpanii. Grabiono i plądrowano dawne inkaskie osady, a arystokrację wymordowano. Wszelkie bunty rdzennej ludności były krwawo tłumione. Dopiero fala walk niepodległościowych w Ameryce Łacińskiej przyniosła Peruwiańczykom niepodległość - w 1821 roku. Ale kolejne lata nie przyniosły spokoju, toczyły się wojny między nowopowstałymi państwami. Sytuacja polityczna nie ustabilizowała się nawet w XX wieku, kiedy następowały kolejne przewroty, dyktatury i rządy junt wojskowych. Nasilały się także problemy gospodarcze i konflikty społeczne. Poważnym zagrożeniem dla stabilności kraju była również działalność organizacji maoistycznej Świetlisty Szlak, która prowadziła wojnę partyzancką i organizowała groźne zamachy terrorystyczne. Dopiero przejęcie władzy przez Alberto Fujimori w 1990 roku i liczne przeprowadzone przez niego reformy sprawiły, że sytuacja w Peru zaczęła się stabilizować.